Μύθοι και τέρατα. Ένα διαφορετικό πρόγραμμα Erasmus+

68

Translate to:

Μπορεί άραγε η μυθολογία να ενδιαφέρει τους έφηβους; Η αντίληψη που επικρατεί γι’ αυτήν είναι πως πρόκειται για ένα κουβάρι από μπερδεμένες γενεαλογίες, ανοίκεια ονόματα και ιστορίες φανταστικές, αποκομμένες από την πραγματική ζωή. Η ενασχόληση μαζί της μοιάζει χαμένος χρόνος. Κι όμως, η μελέτη της μπορεί να δώσει προστιθέμενη αξία στην εκπαίδευση αν αξιοποιηθεί δημιουργικά αναδεικνύοντας το πολιτιστικό υπόβαθρο που μοιράζονται οι ευρωπαϊκοί λαοί.

 Η ελληνική και ρωμαϊκή μυθολογία αποτελεί σίγουρα μια πολιτιστική παρακαταθήκη. Συνιστά για κάθε λαό πεδίο προβολής και μέσο με το οποίο αυτοπροσδιορίζεται. Όλη αυτή η ατελείωτη σειρά από παράξενα όντα, αδικημένες γυναίκες, ισχυρούς αλλά και τρομακτικά αυθαίρετους θεούς είναι αρχέτυπα τόσο ισχυρά, που χρησιμοποιούνται ακόμα και σήμερα. Το παράδειγμα του Οιδίποδα και του Νάρκισσου αποδεικνύουν ότι οι μύθοι περιγράφουν συγκεκριμένες πτυχές της ανθρώπινης συμπεριφοράς τόσο εύστοχα, που δεν βρέθηκε τίποτα καλύτερο για να τους αντικαταστήσει.

Επομένως, η μελέτη της μυθολογίας είναι σημαντική και ίσως έχει πολύ περισσότερα να προσφέρει απ’ όσα αρχικά θα υπέθετε κανείς. Με αυτό το σκεπτικό εκπαιδευτικοί από δύο σχολεία, το Λύκειο των «Σύγχρονων Εκπαιδευτηρίων Κοτρώνη» στη Ναύπακτο και το Λύκειο «IES Miguel de Unamuno BHI» που βρίσκεται στο Μπιλμπάο της Ισπανίας, αποφάσισαν να αξιοποιήσουν τον μυθολογικό πλούτο που αποτελεί κοινή πολιτιστική κληρονομιά των δύο λαών σε ένα πρόγραμμα Erasmus που υλοποιήθηκε κατά τα έτη 2020-2022. Ο τίτλος του προγράμματος ήταν «Monsters in danger of extinction».

Το πρόγραμμα προσέφερε πολλά στους εμπλεκόμενους μαθητές και εκπαιδευτικούς. Πέρα από τα αναμφισβήτητα οφέλη της επαφής των εφήβων μέσω των μετακινήσεων που πραγματοποιήθηκαν στις δύο χώρες, αξίζει να σταθεί κανείς στο εύρος των παιδαγωγικών ερεθισμάτων και των εμπειριών που αποκόμισαν οι μαθητές συνεργαζόμενοι εξ αποστάσεως. Εκκινώντας από την πολιτιστική κληρονομιά της κάθε χώρας ερεύνησαν τους συμβολισμούς των μυθικών όντων και αναζήτησαν το  αποτύπωμά τους στις τέχνες, στη λογοτεχνία και στη δυτική σκέψη. Ο κύκλος της έμφυλης βίας που χαρακτηρίζει στην πλειοψηφία τους τις μυθικές διηγήσεις αποτέλεσε έναυσμα για μια σειρά εργαστηρίων σχετικών με τις έμφυλες ταυτότητες που υλοποιήθηκαν τόσο εξ αποστάσεως όσο και δια ζώσης. Τέλος, είναι σημαντικό το γεγονός ότι αναδείχθηκε η σημασία της γνώσης των κλασικών γλωσσών (αρχαίων Ελληνικών και Λατινικών), διότι μέσω αυτών οι μαθητές των δύο χωρών ήρθαν σε επαφή με τα κείμενα των συγγραφέων που παραδίδουν τις μυθικές διηγήσεις.